Στο παιδικό πάρτι του μικρού Θοδωράκη ετοιμάζονται να παίξουν ένα παιχνίδι που απαιτεί τον χωρισμό των παιδιών σε δύο ομάδες (όχι απαραίτητα ίδιου πλήθους). Επειδή οι μανάδες θέλουν να γνωριστούν καλύτερα όλα τα παιδιά και να μην αναπτύξουν κλίκες μεταξύ τους αποφασίζουν το εξής: Κάθε παιδί να έχει στην αντίπαλη ομάδα τουλάχιστον τους μισούς του φίλους. Με δεδομένο ότι η φιλία είναι αμοιβαίος δεσμός πως θα καταφέρουν να χωρίσουν τα πιτσιρίκια;

Είναι ένας μανάβης στο Μοδιάνο, ο κυρ. Τάκης, ο οποίος πουλάει φρούτα μέχρι και 40 κιλά (1 <= x <= 40). Οι ποσότητες που πουλάει είναι ακέραιοι αριθμοί. Είναι όμως λίγο παλιομοδίτης και δεν του αρέσουν οι καινούριες ζυγαριές, προτιμά τον παραδοσιακό τρόπο, με μια ζυγαριά παλάντζα (με ζυγούς και βαρίδια).

Χρειάζεται όμως βαρίδια που θα τον διευκολύνουν να ζυγίζει τα φρούτα για να τα πουλάει. Ποιος είναι ο ελάχιστος αριθμός βαριδίων που πρέπει να έχει στην κατοχή του ώστε να μπορεί να ικανοποιήσει όλες τις τυχόν παραγγελίες του από 1 ως και 40 κιλά;

Το γρίφο μας έστειλε ο krimi.

Στην ταβέρνα της κυρά – Γιαννούλας πλέον σερβίρουν κρασί μόνο σε κανάτια των 6, των 9 και (για γερούς πότες) των 20 λίτρων. Καθώς λοιπόν κάθεται μια μεγάλη παρέα μαθηματικών παραγγέλνουν μια σεβαστή ποσότητα κρασί…

-“Αχ, βρε πασάδες μου”. λέει η κυρά Γιαννούλα, “δε μπορώ να σας φέρω ακριβώς όσο με ζητήσατε, πειράζει να βγει κάτι παραπάνω;”

-“Τι να πειράξει μωρέ, φέρε όσο παραπάνω θες αρκεί να σε βολεύει! Μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας.”

-“Κοίτα να δεις, οτιδήποτε και να ζητάγατε παραπάνω από όσο είπες δε θα ‘χα κανένα πρόβλημα να το φέρω!”

Πόσο κρασί είχε παραγγείλει η παρέα;

Ο Μήτσος και ο Λάκης επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά από χρόνια ξενιτιάς στην Αφρική… Εκεί είχαν δουλέψει χρόνια σαν κτηνοτρόφοι και είχαν συνεταιρικά στρουθοκαμήλους. Πριν επιστρέψουν λοιπόν πούλησαν τις στρουθοκαμήλους και μάλιστα πήραν τόσα ευρώ όσα και το τετράγωνο του συνολικού αριθμού στρουθοκαμήλων που είχαν. Στην Ελλάδα η πρώτη τους κίνηση ήταν να αγοράσουν (με τα λεφτά από τις στρουθοκαμήλους) γελάδια, ώστε να συνεχίσουν την κτηνοτροφία με πιο ντόπια ζώα…. Κάθε γελάδα έκανε 10€ και με ότι περίσσεψε στο τέλος πήραν και μια κατσίκα. Έλα όμως που στο δρόμο πιάσανε κουβέντα για μια αραπίνα που τους είχε πάρει τα μυαλά, μάλωσαν και αποφάσισαν να χωρίσουν τους δρόμους τους. Χωρίζουν λοιπόν τα γελάδια και τους περισσεύει ένα….

-” Πάρε αν είναι εσύ την κατσίκα, να πάρω εγώ την περίσσια γελάδα.” Λέει ο Μήτσος.

-“Τι λε ρε παλικάρι! Αφού η γελάδα είναι πιο ακριβή απ’ την κατσίκα.” Απαντά ο Λάκης.

-“Άντε καλά θα σε δώσω και μια κότα, απ’ της μάνας μου το κοτέτσι.” Προτείνει τότε ο Μήτσος.

-“Τώρα κάναμε δίκαιη μοιρασιά!” Συμπεραίνει ο Λάκης.

Πόσο πάει το κάθε ζωντανό; (καλά οι γελάδες ξέρουμε, οι κατσίκες και οι κότες όμως;)

Ο Μαγγελάνος σε κάποιο από τα ταξίδια του πέτυχε το εξής παράδοξο… Ενώ βρισκόταν σε ένα χωριό ξεκίνησε με την ομάδα του και ταξίδεψε 10 χιλιόμετρα νότια, 10 ανατολικά και έπειτα άλλα 10 βόρεια. Το παράδοξο ήταν ότι βρέθηκε στο ίδιο μέρος!

-Πάλι εσύ εδώ; ρώτησαν οι κάτοικοι του χωριού…

Από που μπορεί να ξεκίνησε ο Μαγγελάνος;

(η γη να θεωρηθεί τέλεια σφαίρα)